Hotel guests seek freedom and experience at the table

Onderzoek onder tweeduizend horecabezoekers

Hotelrestaurants bevinden zich midden in een interessante paradox: gasten willen kiezen op hun eigen voorwaarden, maar verlangen tegelijk naar een gezamenlijke ervaring. Dat blijkt uit nieuw consumentenonderzoek van Lightspeed onder tweeduizend Belgische horecabezoekers. Voor hoteliers die hun restaurant sterker willen positioneren, liggen daar duidelijke kansen. Niet door nog een menukaart toe te voegen, maar door slim in te spelen op hoe gasten vandaag eten, kiezen en delen.

Wat opvalt, is dat het hotelrestaurant zijn functie als afgesloten voorziening voor logees al lang ontgroeid is. Bijna de helft van de consumenten at het afgelopen jaar in een hotelrestaurant tijdens een verblijf, en ruim een vijfde kwam er zelfs zonder te blijven slapen. Tegelijkertijd zette een derde er geen voet over de drempel. Precies daar ontstaat ruimte: lokale bezoekers, zakelijke gasten en buurtbewoners zijn nieuwsgierig, maar moeten wel een reden krijgen om binnen te stappen. Een brunch die uitgroeit tot weekendtraditie, een afterworkmoment dat vaste gezichten trekt, of een tasting night die het hotelrestaurant tot bestemming maakt: het zijn voorbeelden waar de drempel vanzelf lager van wordt.

Nieuwsgierig

Op de menukaart schuiven voorkeuren langzaam maar onmiskenbaar richting flexibiliteit. De klassieke opbouw van voor-, hoofd- en nagerecht blijft het vertrouwde anker, maar steeds vaker kiest de gast voor combinaties die beter passen bij het moment. De combinatie hoofdgerecht–dessert wint aan terrein, terwijl tastingmenu’s en shared dining nog vooral niche-opties zijn. Toch valt dat laatste niet te negeren: bijna de helft van de bezoekers geeft de voorkeur aan meerdere kleine gerechten boven één groot hoofdgerecht. Het past bij de internationale hotelgast die nieuwsgierig is naar lokale smaken, maar ook bij de Belgische bezoeker die liever proeft dan vastlegt.

Shared dining zelf blijft een thema dat de tafel verdeelt. Waar jongeren de sociale dynamiek aantrekkelijk vinden, hecht een oudere generatie juist aan overzicht en eigen keuzes. Voor hotelrestaurants vraagt dat geen extreme splitsing van de kaart, maar wel een structuur waarin beide types gasten zich herkennen. Een tafel die samen bestelt, kiest makkelijker voor extra gangen, en vooral jongeren laten zich beïnvloeden door wat anderen bestellen. Juist dat mechanisme geeft hotelrestaurants de kans om gesprekken aan tafel om te zetten in een hogere besteding, zonder dat het geforceerd voelt.

Arrangementen

Prijs blijft ondertussen een factor, maar zelden de hoofdmoot. Gasten kijken naar de kaart met een scherp oog, maar zijn niet massaal aan het bezuinigen. Ze willen vooral weten wat ze krijgen, en of het past binnen de beleving waar ze voor gekomen zijn. Arrangementen – van wijnpairings tot weekendbundels – bieden houvast en waarde. De kunst is om deals niet als korting te presenteren, maar als een slimme manier om de ervaring compleet te maken.

Alles wijst erop dat de moderne hotelgast verlangt naar vrijheid, herkenbaarheid en verleiding in dezelfde beweging. Ze willen niet kiezen tussen persoonlijk en samen, tussen klassiek en vernieuwend, tussen prijsbewust en luxe. Ze willen dat het kan: allebei, naast elkaar, afhankelijk van het moment. Hotelrestaurants die die balans weten te raken – met flexibiliteit in de keuken, aandacht voor het gezelschap aan tafel en een helder gevoel van kwaliteit – worden meer dan alleen een restaurant. Ze worden een reden om binnen te lopen.